Tytuł: Cypriana Godebskiego pomysł na pomnik dla ś. p. Stanisława Moniuszki / "CYPRYANA GODEBSKIEGO POMYSŁ NA POMNIK DLA Ś. P. STANISŁAWA MONIUSZKI."

Autor: Bronisław Puc wg Wojciecha Gersona na podstawie Cypriana Godebskiego

---

Opis przedmiotu

Typ: rycina

Technika: drzeworyt sztorcowy na papierze

Datowanie: 1872

Sygnatura: Rycina sygnowana na płycie u dołu kompozycji: w lewym rogu "B: PUC." i w prawym rogu monogram wiązany "WG"

Hasło: Stanisław Moniuszko (1819-1872) znany polski muzyk, kompozytor, dyrygent, pedagog

Pochodzenie: Z: Wieniec nr 75 z 17.09.1872 s. 692

Nazwisko: Moniuszko Stanisław/Puc Bronisław/Gerson Wojciech

Wymiary: 275x210 mm (kompozycja)

Słowa kluczowe: [portret:Moniuszko Stanisław]

Numer katalogowy: i13877

---

Dodatkowe informacje

Uwagi:
Zachowana cała karta oraz tekst sygnowany pseudonimem: "W. G." autorstwa Wojciecha Gersona; zob. SPPP t. 3 s. 416. Rzadka rycina.
- Stanisław Moniuszko (5.05.1819 Ubiel powiat Ihumeń/ihumeński - 4.06.1872 Warszawa) znany polski muzyk, kompozytor, dyrygent, pedagog. W latach 1837-1840 studiował w Singakademie w Berlinie pod kierunkiem jej dyrektora Carla Friedricha Rungenhagena, gdzie również powstały pierwsze kompozycje S. Moniuszki. Zamieszkał w Wilnie, gdzie był stałym dyrygentem teatru wileńskiego. W dniu 1.01.1858 w Teatrze Wielkim w Warszawie odbyła się premiera jego największego dzieła opery "Halki" i tegoż roku przeniósł się na stałe do Warszawy, gdzie również w tym teatrze w 1865 miała premierę kolejna wielka opera autora "Straszny dwór". Autor licznych pieśni, operetek, baletów i oper, czołowy obok F. Chopina przedstawiciel romantyzmu w muzyce polskiej. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 21 ss. 655-658.

O autorze: 1) Bronisław Puc warszawski drzeworytnik czynny w latach 1867-do ok. 1891, rytujący głównie dla "Kłosów" i "Tygodnika Ilustrowanego", właściciel znanej drzeworytni (od ok. 1878); zob. SAP t. 8 ss. 126-127.
2) Wojciech Gerson (1.07.1831 Warszawa - 25.02.1901 Warszawa) polski malarz, także historyk i teoretyk sztuki, pedagog. Szkołę średnią ukończył w Piotrkowie Trybunalskim, od 1844 studiował w Szkole Sztuk Pięknych (SSP) w Warszawie, krótko studiując architekturę, a ostatecznie kończąc tam malarstwo 1850 (uczeń F. Piwarskiego, M. Zaleskiego i C. Breslauera), dyplom 1851. Wtedy też związał się z grupą warszawskiej cyganerii malarskiej skupionej wokół Marcina Olszyńskiego oraz podjął szereg podróży krajoznawczych, kolejną dopiero 1860. W 1853 otrzymał stypendium rządowe i studiował do 1855 w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, potem otrzymując tam kolejne tytuły akademickie (profesor od 1878). W latach 1856-1858 przebywał w Paryżu, 1858 powrócił do Warszawy, gdzie ugruntował swoją popularność i związał się z Towarzystwem Zachęty Sztuk Pięknych. Nauczał rysunku 1860-1871 w Instytucie Głuchoniemych, a 1872-1896 był głównym, profesorem Klasy (Szkoły) Rysunkowej w Warszawie, gdzie wykształcił wielu wybitnych polskich malarzy. W tym okresie dużo podróżował, ale zwykle były to krótkie podróże zagraniczne, dłuższe pobyty krajowe związane były z Krakowem i ulubionymi Tatrami. Był czołową postacią życia artystycznego Warszawy, autor szeregu publikacji i artykułów z historii oraz teorii sztuki. Pozostawił bogatą i zróżnicowaną twórczość malarską - ponad 500 realistycznych obrazów (głównie malarstwo historyczne, pejzażowe i religijne, a także portretowe), liczne rysunki i ilustracje, zaś bardzo rzadko uprawiał litografię; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 7 ss. 400-403 i SAP t. 2 ss. 309-316

Literatura: Grajewski 1972 nie notuje

---

Produkt przynależy do następujących kategorii:

• Działy tematyczne (ogólne)
• Grafika
• Grafika polska XIX w.
• Grafika tematyczna - portrety
• Technika wykonania / rodzaj obiektu
• drzeworyt sztorcowy (poprzeczny)
• drzeworyt
• Tematy (szczegółowe)
• architektura
• malarstwo polskie, rysunek polski
• portrety polskie okres
• portrety polskie zawody
• pomniki
• postacie 19 wiek - Polska
• muzycy i kompozytorzy - Polska

---