Tytuł: "Domowe zwyczaje ludu z okolic Wiłkomiérza. (Z rysunkami Gersona)."

Autor: Różni drzeworytnicy wg Wojciecha Gersona

---

Opis przedmiotu

Typ: zestaw 15 rycin

Technika: drzeworyty sztorcowe na papierze

Datowanie: 1864

Sygnatura: Wszystkie ryciny poza dwoma sygnowane są na płycie w tym: "AR"; "FRYK"; "J. STYFI"; "L. FRYK"; "F. SZNAGE" (dwukrotnie); "KK" (dwukrotnie); "A. KARMAŃSKI"; "F. S"; "Sznage"; "GORAZDOWSKI" oraz dodatkowo część z nich monogramem wiązanym "GW"

Hasło: Wiłkomierz okolice / Ukmergė

Miejscowość: Litwa. Wiłkomierz okolice/Wiłkomierz okolice (Litwa)

Przynależność administracyjna: Kresy - Litwa

Pochodzenie: Z: Tygodnik Ilustrowany nr 271 do 274 od 3.12.1864 do 24.12.1864 s. 448; s. 449; s. 460; s. 461; s. 468; s. 469; s. 476; s. 477

Nazwisko: Styfi Jan/Regulski Aleksander/Frick Ludwik/Schnage (Sznage) F./Karmański Alfred/Gorazdowski Edward/Gerson Wojciech/Krzyżanowski Kazimierz/Kamiński Mścisław

Wymiary: od 115x77 mm do 154x228 mm (kompozycje)

Numer katalogowy: i01405

---

Dodatkowe informacje

Uwagi:
Zachowane całe karty oraz cały obszerny tekst autorstwa Mścisława Kamińskiego (jedynie fragment w kserokopii) z 15 ilustracjami wg Wojciecha Gersona pt.: "Domowe zwyczaje ludu z okolic Wiłkomierza. Z rysunkami Gersona". Dość rzadkie ryciny.
Ciekawe ryciny o tematyce etnograficznej: [1] "NARZĘDZIA ROLNICZE I GOSPODARSKIE."; [2] "WIEŚ W ZIMIE." (s. 448); [3] "WNĘTRZE CHATY."; [4] "ZGRZYBIĄŁI CIESZĄ SIĘ WIDOKIEM PRACUJĄCYCH." (s. 449); [5] "KOŁYSKA."; [6] WIDOK Z NAD BRZEGÓW RZEKI ŚWIĘTÉJ." (s. 460); [7] "PASTUSZEK."; [8] "WŁOŚCIANIE W STROJACH ŚWIĄTECZNYCH." (s. 461); [9] "NIEMOWLĘ."; [10] "PASTWISKO." (s. 468); [11] "WIEJSKA KRASAWICA."; [12] "WIELBICIELE." (s. 469); [13] "UROCZYSTOŚĆ ŚWIĄTECZNA."; [14] "POŻAR" (s. 476); [15] "WIECZORNICA." (s. 477)
= [1] Narzędzia rolnicze i gospodarskie; [2] Wieś w zimie (s. 448); [3] Wnętrze chaty; [4] Zgrzybiąłi cieszą się widokiem pracujących (s. 449); [5] Kołyska; [6] Widok z nad brzegów rzeki Świętej (s. 460); [7] Pastuszek; [8] Włościanie w strojach świątecznych (s. 461); [9] Niemowlę; [10] Pastwisko (s. 468); [11] Wiejska krasawica; [12] Wielbiciele (s. 469); [13] Uroczystość świąteczna; [14] Pożar (s. 476); [15] Wieczornica (s. 477)

O autorze: Wśród drzeworytników są: Aleksander Regulski (AR), Ludwik Frick, Jan Styfi, F. Schnage (Sznage), Alfred Karmański, Edward Gorazdowski, Kazimierz Krzyżanowski (KK).
1) Aleksander Regulski (1839 Warszawa - 1884 Warszawa) wybitny drzeworytnik polski działający w Warszawie, jeden z pionierów ksylografii oraz jeden z jej najwybitniejszych przedstawicieli, czynny w latach 1861-1884, związany z "Tygodnikiem Ilustrowanym" do 1865 i od 1868 do śmierci jako kierownik drzeworytni, w latach 1865-1868 prowadził drzeworytnię "Kłosów" (a w latach 1866-1867 miał też własną drzeworytnię), zamieszczał też prace w innych czasopismach i kalendarzach oraz wydawnictwach książkowych, specjalizował się w portrecie, początkowo rytował również inne tematy, płodny twórca, autor kilku tysięcy drzeworytów, prawdopodobnie ok. 3000 z czego ok. 2000 portretów; zob. obszerny biogram SAP t. 8 ss. 278-279.
2) Ludwik Frick (Fryk) warszawski drzeworytnik czynny w latach 1863-1868, rytujący dla "Tygodnika Ilustrowanego"; zob. SAP t. 2 s. 249, Rudniewska (Słownik) s. 44 (obszerniej).
3) Jan Styfi (ca 1839 Warszawa - 5.03.1921) wybitny warszawski drzeworytnik faktycznie czynny dłużej niż dotąd przyjmowano tj. 1859 - ca 1900. Studiował 1856-1857 w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, następnie doskonalił się w drzeworytnictwie w Lipsku. Jako rytownik związany od samego początku tj. od 1859 z "Tygodnikiem Ilustrowanym", a w latach 1865-1890 z "Kłosami" (w obu pismach jako kierownik drzeworytni), rytował również dla wydawnictw książkowych, kalendarzy oraz dla "Tygodnika Powszechnego". W okresie 1866-1867 prowadził własną drzeworytnię wspólnie z A. Regulskim, a potem ca 1876-1879 wspólnie Andrzejem Zajkowskim. Jeden z najwybitniejszych i najpłodniejszych polskich ksylografów, faktycznie czynny już od 1851 (Teodor Tripplin: Portugalia. Warszawa: bez wydawcy, 1851) co też wskazuje na wcześniejszą datę urodzenia. Nauczyciel szeregu polskich drzeworytników, otrzymał też liczne nagrody na wystawach krajowych i zagranicznych; zob. obszernie Opałek 1949 ss. 64-66 i SPKP ss. 864-865 oraz Banach 1959 s. 219 i s. 221
4) F. Schnage (Sznage) warszawski drzeworytnik czynny w latach ok. 1863-1870, pracujący głównie dla "Tygodnika Ilustrowanego", autor dość licznych drzeworytów; zob. Opałek 1949 s. 66, Rudniewska (Słownik) ss. 128-129.
5) Alfred Karmański (1847-ok. 1920) warszawski drzeworytnik, czynny w Polsce głównie w latach 1866-1872 ("Tygodnik Ilustrowany", "Sobótka"), następnie pracował jako ksylograf i ilustrator we Francji; zob. SAP t. 3 s. 364, Rudniewska (Słownik) s. 58, informacja rodziny ksylografa.
6) Edward Gorazdowski (1843-1901) warszawski drzeworytnik czynny w latach 1863 do początków XX w., jeden z najlepszych i najpłodniejszych polskich ksylografów, wielokrotnie nagradzany, w latach 1863-1873 i od 1890 związany z "Tygodnikiem Ilustrowanym", 1873-1890 z "Kłosami"; zob. obszerny biogram w SAP t. 2 ss. 400-401.
7) Kazimierz Krzyżanowski (1844 Warszawa - 7.12.1885 Lwów) warszawski i lwowski drzeworytnik czynny w latach 1863-1876, związany przede wszystkim z "Tygodnikiem Ilustrowanym", a we Lwowie ze "Strzechą", a także z wydawcami kalendarzy; zob. SAP t. 4 s. 311 i SAP Uzupełnienia s. 139.
8) Wojciech Gerson (1.07.1831 Warszawa - 25.02.1901 Warszawa) polski malarz, także historyk i teoretyk sztuki, pedagog. Szkołę średnią ukończył w Piotrkowie Trybunalskim, od 1844 studiował w Szkole Sztuk Pięknych (SSP) w Warszawie, krótko studiując architekturę, a ostatecznie kończąc tam malarstwo 1850 (uczeń F. Piwarskiego, M. Zaleskiego i C. Breslauera), dyplom 1851. Wtedy też związał się z grupą warszawskiej cyganerii malarskiej skupionej wokół Marcina Olszyńskiego oraz podjął szereg podróży krajoznawczych, kolejną dopiero 1860. W 1853 otrzymał stypendium rządowe i studiował do 1855 w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, potem otrzymując tam kolejne tytuły akademickie (profesor od 1878). W latach 1856-1858 przebywał w Paryżu, 1858 powrócił do Warszawy, gdzie ugruntował swoją popularność i związał się z Towarzystwem Zachęty Sztuk Pięknych. Nauczał rysunku 1860-1871 w Instytucie Głuchoniemych, a 1872-1896 był głównym, profesorem Klasy (Szkoły) Rysunkowej w Warszawie, gdzie wykształcił wielu wybitnych polskich malarzy. W tym okresie dużo podróżował, ale zwykle były to krótkie podróże zagraniczne, dłuższe pobyty krajowe związane były z Krakowem i ulubionymi Tatrami. Był czołową postacią życia artystycznego Warszawy, autor szeregu publikacji i artykułów z historii oraz teorii sztuki. Pozostawił bogatą i zróżnicowaną twórczość malarską - ponad 500 realistycznych obrazów (głównie malarstwo historyczne, pejzażowe i religijne, a także portretowe), liczne rysunki i ilustracje, zaś bardzo rzadko uprawiał litografię; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 7 ss. 400-403 i SAP t. 2 ss. 309-316

Literatura: Grajewski 1972 nie notuje cyklu jedynie część pojedynczych rycin pod ich tytułami: 1) poz. 4145; 2) poz. 4258; 3) poz. 4263; 13) poz. 4237 i 15) poz. 4253, zaś 4)-12) oraz 14) nie notuje

---

Produkt przynależy do następujących kategorii:

• Działy tematyczne (ogólne)
• Grafika
• Grafika polska XIX w.
• Technika wykonania / rodzaj obiektu
• drzeworyt sztorcowy (poprzeczny)
• drzeworyt
• Tematy (szczegółowe)
• architektura
• etnografia
• gospodarka
• malarstwo polskie, rysunek polski
• budownictwo ludowe
• Litwini
• sceny obyczajowe i rodzajowe
• typy ludowe
• rolnictwo
• Europa
• Litwa

---