Tytuł: Jadwiga zaprzysięgająca swoją niewinność / "VI. JADWIGA ZAPRZYSIĘGAJĄCA SWOJĄ NIEWINNOŚĆ. (Obraz Simmlera). 619"

Autor: Jan Styfi wg Franciszka Tegazzo na podstawie Józefa Simmlera

---

Opis przedmiotu

Typ: rycina

Technika: drzeworyt sztorcowy na papierze

Datowanie: 1867

Cykl: Cykl: "Obrazy przeznaczone na Wystawę Paryzką."

Sygnatura: Rycina sygnowana na płycie u dołu kompozycji: w lewym rogu "FTegazzo rys:" i w prawym rogu "J. STYFI."

Hasło: Kraków-Wawel / św. Jadwiga I Andegaweńska (1374-1399) królowa Polski z dynastii Andegawenów od 1384; pierwsza żona Władysława Jagiełły od 1386 / Władysław II Jagiełło (1351-1434) wielki książę litewski 1377-1401, król polski od 1386 / Jan Tęczyński (zm. 1

Miejscowość: Kraków-Wawel/Kraków

Przynależność administracyjna: województwo małopolskie (krakowskie)

Pochodzenie: Z: Kłosy nr 92 z 8.05.1867 s. 225

Nazwisko: św. Jadwiga I Andegaweńska/Jan z Tęczyna/Władysław II Jagiełło/Gniewosz z Dalewic/Simmler Józef/Tegazzo Franciszek/Styfi Jan/Lewestam Fryderyk Henryk

Wymiary: 267x194 mm (kompozycja)

Słowa kluczowe: [portret:św. Jadwiga I Andegaweńska]/[portret:Władysław II Jagiełło]/[portret:Jan z Tęczyna]/[portret:Gniewosz z Dalewic]

Numer katalogowy: i16031

---

Dodatkowe informacje

Uwagi:
Zachowana cała karta oraz tekst w kompozycji sygnowany pseudonimem: "F. H. L." autorstwa Fryderyka Henryka Lewestama; zob. SPPP t. 1 s. 527. Dość rzadka rycina.
Scena z 1389 związana z potwarzą rzuconą na dworze królewskim na Wawelu wobec królowej Jadwigi przez podkomorzego krakowskiego Gniewosza z Dalewic (zm. 1406), której zarzucił jej rozwiązłość i zdradę małżeńską.
- Władysław II Jagiełło (ca 1351 - 1.06.1434 Gródek Jagielloński) wielki książę litewski 1377-1401, król polski od 1386, syn Olgierda. Jako władca Litwy, zagrożony przez Krzyżaków, w 1386 w Krewie zawarł unię z Polską, przyjął chrzest i poślubił Jadwigę Andegaweńską (króla Polski od 1384) oraz został koronowany na króla Polski (panując wraz z Jadwigą Andegaweńską), od 1387 chrystianizował Litwę, w 1401 przekazał Witoldowi Kiejstutowiczowi tytuł wielkiego księcia litewskiego, pokonał Krzyżaków pod Grunwaldem w 1410 w wojnie w latach 1409-1411, w 1413 zawarł unię z Litwą w Horodle, zapoczątkował dynastię jagiellońską w Polsce; zob. Leksykon historii Polski ss. 804-805 i inne.
- św. Jadwiga I Andegaweńska, Anjou (ur. w pierwszych tygodniach 1374, prawdopodobnie 18.02.1374 Buda - 17.07.1399 Kraków) królowa Polski z dynastii Andegawenów, córka Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki, 1384 koronowana na króla Polski; pierwsza żona Władysława Jagiełły poślubiona 18.02.1386, święta kościoła rzymskokatolickiego (beatyfikowana 1979, kanonizowana 1997), patronka Polski; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 10 ss. 291-297.
- Gniewosz z Dalewic (ca połowa XIV w. - 1406) podkomorzy krakowski od 1397. Od 1378 w służbie Władysława Opolczyka na Rusi reprezentanta stronnictwa proaustriackiego, potem na dworze królewskim Władysława II Jagiełły w Krakowie, znany z prób rozbicia małżeństwa króla z Jadwigą 1388-1389 m.in. poprzez pomówienia królowej o romans z ks. austriackim Wilhelmem. Niebawem wrócił do łask króla i pełnił różne urzędy: starosta generalny ruski 1393, starosta halicki 1394, podkomorzy krakowski od 1397, starosta trembowelski 1403, kasztelan sandomierski 1406; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 8 ss. 143-144.
- Jan Tęczyński (Jan z Tęczyna) (zm. 1405) kasztelan wojnicki i krakowski, namiestnik królewski na Małopolskę, starosta krakowski, starosta Królestwa Polskiego. Jeden z twórców unii polsko-litewskiej, zaufany królowej Jadwigi i wykonawca jej testamentu, jeden z przywódców stronnictwa andegaweńskiego w Małopolsce. Wysoki urzędnik Królestwa Polskiego, pełnił funkcję kasztelana wojnickiego 1379-1398, starosty sieradzkiego 1386-1397, kasztelana krakowskiego 1398-1405, ochmistrza dworu królowej Jadwigi 1398-1399, starosty krakowskiego 1399-1405, w latach 1399-1402 był drugą osobą w państwie tytułowany jako starosta Królestwa Polskiego i wicekról

O autorze: Jan Styfi (1839-1921) warszawski drzeworytnik czynny w latach 1859-po koniec XIX w., studiował w latach 1856-1857 w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, następnie doskonalił się w drzeworytnictwie w Lipsku, jako rytownik związany z "Tygodnikiem Ilustrowanym", a w latach 1865-1890 z "Kłosami" (w obu pismach jako kierownik drzeworytni), rytował również dla wydawnictw książkowych i kalendarzy, jeden z najwybitniejszych i najpłodniejszych polskich ksylografów; zob. obszernie Opałek 1949 ss. 64-66 i SPKP ss. 864-865

Literatura: Grajewski 1972 poz. 15343

---

Produkt przynależy do następujących kategorii:

• Działy tematyczne (ogólne)
• Grafika
• Grafika polska XIX w.
• Grafika tematyczna - portrety
• Technika wykonania / rodzaj obiektu
• drzeworyt sztorcowy (poprzeczny)
• drzeworyt
• Tematy (szczegółowe)
• historia
• malarstwo polskie, rysunek polski
• okresy historyczne
• portrety polskie okres
• portrety polskie zawody
• religia
• sceny historyczne
• średniowiecze
• postacie średniowiecze - Polska
• święci i beatyfikowani - Polska
• władcy polscy - królowie - Polska
• zbiorowe - Polska
• święci i błogosławieni - religia
• III RP - Polska podział na 49 województw (1975-1999)
• III RP - Polska podział na 16 województw (od 1999)
• krakowskie
• małopolskie
• Kraków miasto

---