Tytuł: "NOWOMIANOWANI BISKUPI. Ks. Michał Nowodworski Biskup Płocki. Ks. Antoni Awdziewicz. Biskup Wileński. Ks. Henryk Piotr Dołęga Kossowski, Sufragan Kujawsko-Kaliski. Ks. Franciszek Jaczewski, Biskup Lubelski."

---

Opis przedmiotu

Typ: cztery ryciny na jednej karcie

Technika: drzeworyty sztorcowe na papierze

Datowanie: 1890

Sygnatura: Ryciny niesygnowane

Hasło: portret zbiorowy 4 nowo mianowanych biskupów polskich w 1890

Pochodzenie: Z: Kłosy nr 1281 z 16.01.1890 s. 45

Nazwisko: Nowodworski Michał/Audziewicz Antoni/Kossowski Henryk Dołęga-/Jaczewski Franciszek

Wymiary: po ca 95x80 mm

Słowa kluczowe: [portret:Nowodworski Michał]/[portret:Audziewicz Antoni]/[portret:Kossowski Henryk Dołęga-]/[portret:Jaczewski Franciszek]

Numer katalogowy: i18599

---

Dodatkowe informacje

Uwagi:
Zachowana cała karta oraz anonimowy tekst w kserokopii.
Spis treści półrocznika nie notuje autora rysunków lub fotografii według których wykonano ryciny, również nie podaje autora tekstu.
- Michał Nowodworski (27.07.1831 Włocławek - 12.06.1896 Warszawa) profesor Akademii Duchownej w Warszawie, publicysta, wydawca "Encyklopedii kościelnej", biskup płocki. Uczył się w latach 1848-1851 w Seminarium Duchowne we Włocławku i od 1851 studiował w Akademii Duchownej w Warszawie, święcenia kapłańskie przyjął 20.08.1854, od 1856 wykładowca w macierzystej Akademii, od 1862 bliski współpracownik abpa Zygmunta Szczęsnego Felińskiego mianowany został kanonikiem gremialnym kapituły warszawskiej, w ramach represji został pozbawiony godności kościelny i orzeczono wobec niego zesłanie do Czerdynia w gub. permskiej, gdzie przebywał w latach 1863-1868, po powrocie zmuszony do przebywania poza terenem archidiecezji warszawskiej i pod dozorem policji do 1871 będąc proboszczem w Burzeninie pow. Sieradz. Od 1871 w Warszawie m.in. redagował "Przegląd Katolicki", zaś od 1873 redagował "Encyklopedię kościelną", w 1883 mianowany ponownie kanonikiem (do tego czasu administracja carska blokowała jego awanse w strukturze kościelnej), zaś w 1889 mianowany biskupem płockim, zmarł w Warszawie, pochowany 16.06.1896 w katedrze płockiej; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 23 ss. 368-370.
- Antoni Franciszek Audziewicz (21.09.1834 Telzy (Telże pow. Szawle? / parafia Sołoki) – 10.06.1895 Wilno) biskup wileński. Pochodzenia chłopskiego, uczył się w seminarium duchownym w Wilnie od 1855 i po święceniach w 1859 wikariusz w parafiach: Werki, (Kalwarii?), Turgiele, Radoszkowice i w Wilnie. Stopień kandydata z zakresu teologii uzyskał w Akademii Duchownej w Petersburgu, gdzie był profesorem od 1870 i zastępczo rektorem w 1883, kanonik mohylewski w 1884, następnie prałat. Prekonizowany w 1889, sakrę biskupią przyjął 25.04.1890 w Petersburgu; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 1 ss. 178-179, Nitecki 2000 s. 12, EK t. 1 łam1063 i inne (Różne dane dot. daty urodzenia - http://www.catholic-hierarchy.org/bishop/baudz.html i Nitecki 2000 podaje 21.9.1834 Telzy; zaś EK, WEPI t. 5 s. 410, PSB i artykuł z epoki podaje datę 1836, nadto różnice w przebiegu kariery kościelnej i naukowej).
- Henryk Piotr Kossowski (21.01.1828 Warszawa - 2.05.1903 Warszawa) biskup pomocniczy płocki i biskup pomocniczy kujawsko-kaliski, teolog i tłumacz. Studiował prawo w Berlinie w latach 1847-1851, wstąpił do seminarium duchownego w Kamieńcu Podolskim w 1852, od 1853 studiował w teologię w Akademii Duchownej w Petersburgu, którą ukończył w 1857 i w tym roku przyjął święcenia kapłańskie, w latach 1857-1859 wykładał w seminarium duchownym w Mińsku, od 1860 do 1863 proboszcz w Dorpacie (obecnie Tartu), w latach 1863-1867 rektor Akademii Duchownej w Warszawie, od 1871 proboszcz w Warszawie, w 1884 został sufraganem płockim, a od 1890 sufraganem kujawsko-kaliskim, w obu diecezjach jako wikariusz generalny i kapitulny. Brał udział w pracach nad "Encyklopedia kościelną", autor licznych tłumaczeń dzieł religijnych; zob. EK t. 9 łamy 964-965 i Polski słownik biograficzny (PSB) t. 14 s. 314.
- Franciszek Jaczewski (9.05.1832 Górki-Grubaki powiat Węgrów/węgrowski - 23.07.1914 Lublin) biskup lubelski oraz administrator apostolski diecezji podlaskiej, biblista, homileta. Od 1850 uczył się w seminarium duchownym w Janowie Podlaskim, następnie studiował w latach 1852-1856 w Akademii Duchownej w Warszawie, święcenia kapłańskie przyjął w 1855. Początkowo wikary w Sokołowie Podlaskim, od 1857 wykładowca w janowskim seminarium, od 1867 w Lublinie. W latach 1870-1883 proboszcz w Stoczku Łukowskim (powiat Łuków/łukowski). Od 1883 ponownie w Lublinie, od 1885 wikariusz kapitulny i administrator diecezji, od 1889 biskup diecezjalny lubelski. Występował przeciw rusyfikacji, w 1905 przejął do kościoła łacińskiego ca 2000 unitów ze zlikwidowanej w 1875 do unickiej diecezji chełmskiej wcześniej zmuszonych do przyjęcia prawosławia, popierał polskie strajki szkolne; zob. EK t. 7 łam 655.

Literatura: Grajewski 1972 nie notuje; Katalog portretów BN nie notuje

---

Produkt przynależy do następujących kategorii:

• Działy tematyczne (ogólne)
• Grafika
• Grafika polska XIX w.
• Grafika tematyczna - portrety
• Technika wykonania / rodzaj obiektu
• drzeworyt sztorcowy (poprzeczny)
• drzeworyt
• portrety polskie okres
• portrety polskie zawody
• postacie 19 wiek - Polska
• postacie 20 wiek (do 1945) - Polska
• duchowni rzymskokatoliccy - hierarchowie - Polska
• duchowni rzymskokatoliccy, zakonnicy - Polska
• zesłańcy, represjonowani - Polska

---