Tytuł: Jerzy Katlewicz / "JERZY KATLEWICZ DYREKTOR I KIEROWNIK artystyczny Filharmonii Poznańskiej [...]"

Autor: Benedykt Jerzy Dorys

---

Opis przedmiotu

Typ: fotografia

Technika: fotografia

Datowanie: 1959

Sygnatura: Fotografia na odwrocie centralnie sygnowana pieczęcią autora oraz w kompozycji na płycie w prawym dolnym rogu: "Dorys"

Hasło: portret Jerzy Katlewicz

Nazwisko: Dorys Benedykt Jerzy/Katlewicz Jerzy

Wymiary: 136x89 mm

Słowa kluczowe: [portret:Katlewicz Jerzy]

Numer katalogowy: i19671

---

Dodatkowe informacje

Uwagi:
Na odwrocie fotografii (na stronie verso) odręczny opis długopisem i ołówkiem z epoki oraz późniejszy, odautorski (?) lub wydawniczy.
- Jerzy Józef Katlewicz (2.04.1927 Bochnia - 16.11.2015 Kraków) – polski dyrygent i pedagog. Ukończył z wyróżnieniem studia z zakresu dyrygentury i kompozycji w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (PWSM późniejsza Akademia Muzyczna) w Krakowie, uzupełnił je we Włoszech i Austrii. Już od 1948 był wykładowcą na macierzystej uczelni. W latach 1952–1957 kierownik muzyczny i I dyrygent opery oraz dyrygent Państwowej Filharmonii Krakowskiej; 1958–1961 dyrektor artystyczny Filharmonii w Poznaniu; 1961–1968 dyrektor Państwowej Opery i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. W latach 1968-1981 dyrektor artystyczny krakowskiej filharmonii oraz ponownie wykładał w PWSM w Krakowie, od 1990 jako profesor zwyczajny. Karierę dyrygencką rozpoczął od zdobycia I nagrody w Konkursie Młodych Dyrygentów we francuskim Besançon w 1955. Najpełniej wyrażał się w wielkich formach oratoryjno-kantatowych dawnych i współczesnych, czołowy interpretator utworów Krzysztofa Pendereckiego, liczne prawykonania dzieł czołowych polskich kompozytorów. Lczne koncerty w wielu krajach światach i na czołowych festiwalach muzycznych; Encyklopedia muzyczna t. 5 s. 49; SMP t. 1 s. 267

O autorze: Benedykt Jerzy Dorys (właściwie Rotenberg i początkowo działał pod tym nazwiskiem, formalna zmiana nazwiska po 1945) (25.05.1901 Kalisz - 19.09.1990 Warszawa) – wybitny polski fotograf pochodzenia żydowskiego działający w Warszawie od 1925. Fotografował amatorsko od 1914, w latach 1925-1929 aktywny członek Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografii w Warszawie, fotografii uczył się u Mariana Dederki i Klemensa Składanka. Fotografował wówczas architekturę, krajobraz, portrety i akty, stosował różne techniki w tym guma i bromolej w styli piktorializmu. Debiutował już w 1927 na I Międzynarodowym Salonie Fotografii Artystycznej w Warszawie i potem na I Ogólnopolskiej Wystawie Fotografii w Wilnie. W 1929 wspólnie z żoną Haliną Prejert (również Pregier potem Halina Dorys) otworzył atelier fotografii artystycznej "Studio Dorys" w Warszawie al. Jerozolimskie 41. Szybko zdobył popularność jako portrecista warszawskiej elity szczególnie ze świata kultury, był też współtwórcą polskiego reportażu (słynne fotografie Kazimierza Dolnego w latach 1931-1932). Fotografował też dla prasy i innych wydawnictw w tym fotografia mody. Od międzywojnia uczestniczył w wielu wystawach zdobywając liczne nagrody, pierwszą indywidualną wystawę miał w 1930. W okresie wojny w warszawskim getcie prowadził zakład fotograficzny na ul. Chłodnej 16, a potem na ul. Elektoralnej, w 1942 uciekł z getta i ukrywał się w Warszawie. W 1946 otworzył atelier przy ul. Nowy Świat 29. Współzałożyciel Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF) w 1946, a w 1947 Warszawskiego Towarzystwa Fotograficznego. Członek Honorowy ZPAF 1968. W 1957 otrzymał tytuł Excellence FIAP-EFIAP, zaś w 1968 otrzymał tytuł Honoraire Excellence FIAP - Hon. EFIAP; zob. Fotografowie 1946-2006 ss. 85-86 i Piwowarski 2004 s.178 (indeks stron) oraz inne

---

Produkt przynależy do następujących kategorii:

• Działy tematyczne (ogólne)
• Fotografia
• Fotografia artystyczna polska od 1945
• Fotografia polska od 1945
• Fotografia polska portrety
• Technika wykonania / rodzaj obiektu
• fotografia (technika)
• portrety polskie okres
• portrety polskie zawody
• postacie 20 wiek od 1945 (po II wojnie światowej) - Polska
• muzycy i kompozytorzy - Polska

---