Tytuł: Bronisława Kawalla-Ryszka / "BRONISŁAWA KAWALLA pianistka, pedagog ur. 1943 r. R. 1973"

Autor: Benedykt Jerzy Dorys

---

Opis przedmiotu

Typ: fotografia

Technika: fotografia

Datowanie: 1973

Sygnatura: Fotografia na odwrocie (na stronie verso) sygnowana pieczęcią autora oraz w kompozycji na płycie w prawym dolnym rogu: "Dorys"

Hasło: portret Bronisława Kawalla-Ryszka (ur. 11.06.1943 Kraków) polska pianistka, pedagog

Nazwisko: Dorys Benedykt Jerzy/Kawalla-Ryszka Bronisława

Wymiary: 138x89 mm

Słowa kluczowe: [portret:Kawalla-Ryszka Bronisława]

Numer katalogowy: i19672

---

Dodatkowe informacje

Uwagi:
Na odwrocie fotografii (na stronie verso) odręczny opis flamastrem i ołówkiem z epoki oraz późniejszy, odautorski (?) lub wydawniczy.
- Bronisława Kawalla-Ryszka zd. Kawalla (ur. 11.06.1943 Kraków) polska pianistka, pedagog. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (PWSM, późniejsza Akademia Muzyczna) w Warszawie, studia ukończyła w 1967. Dalsze studia pianistyczne odbyła w Paryżu 1970-1971 u Nadii Boulanger i Monique Haas w Académie Internationale de Maurice Ravel. Występowała jako solistka (od 15 roku życia) w Europie, obu Amerykach i w Azji, gdzie również występowała na czołowych festiwalach międzynarodowych oraz koncertowała z czołowymi orkiestrami na wielu estradach świata. Laureatka I nagrody Międzynarodowego Konkursu Bachowskiego w Waszyngtonie w 1975 roku,. Pedagog od 1968 głównie w macierzystej uczelni, od 1988 jako profesor. Liczne prestiżowe nagrania i prowadzenie kursów mistrzowskich; zob. Encyklopedia muzyczna t. 5 s. 51

O autorze: Benedykt Jerzy Dorys (właściwie Rotenberg i początkowo działał pod tym nazwiskiem, formalna zmiana nazwiska po 1945) (25.05.1901 Kalisz - 19.09.1990 Warszawa) – wybitny polski fotograf pochodzenia żydowskiego działający w Warszawie od 1925. Fotografował amatorsko od 1914, w latach 1925-1929 aktywny członek Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografii w Warszawie, fotografii uczył się u Mariana Dederki i Klemensa Składanka. Fotografował wówczas architekturę, krajobraz, portrety i akty, stosował różne techniki w tym guma i bromolej w styli piktorializmu. Debiutował już w 1927 na I Międzynarodowym Salonie Fotografii Artystycznej w Warszawie i potem na I Ogólnopolskiej Wystawie Fotografii w Wilnie. W 1929 wspólnie z żoną Haliną Prejert (również Pregier potem Halina Dorys) otworzył atelier fotografii artystycznej "Studio Dorys" w Warszawie al. Jerozolimskie 41. Szybko zdobył popularność jako portrecista warszawskiej elity szczególnie ze świata kultury, był też współtwórcą polskiego reportażu (słynne fotografie Kazimierza Dolnego w latach 1931-1932). Fotografował też dla prasy i innych wydawnictw w tym fotografia mody. Od międzywojnia uczestniczył w wielu wystawach zdobywając liczne nagrody, pierwszą indywidualną wystawę miał w 1930. W okresie wojny w warszawskim getcie prowadził zakład fotograficzny na ul. Chłodnej 16, a potem na ul. Elektoralnej, w 1942 uciekł z getta i ukrywał się w Warszawie. W 1946 otworzył atelier przy ul. Nowy Świat 29. Współzałożyciel Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF) w 1946, a w 1947 Warszawskiego Towarzystwa Fotograficznego. Członek Honorowy ZPAF 1968. W 1957 otrzymał tytuł Excellence FIAP-EFIAP, zaś w 1968 otrzymał tytuł Honoraire Excellence FIAP - Hon. EFIAP; zob. Fotografowie 1946-2006 ss. 85-86 i Piwowarski 2004 s.178 (indeks stron) oraz inne

---

Produkt przynależy do następujących kategorii:

• Działy tematyczne (ogólne)
• Fotografia
• Fotografia artystyczna polska od 1945
• Fotografia polska od 1945
• Fotografia polska portrety
• Technika wykonania / rodzaj obiektu
• fotografia (technika)
• portrety polskie okres
• portrety polskie zawody
• postacie 20 wiek od 1945 (po II wojnie światowej) - Polska
• muzycy i kompozytorzy - Polska
• nauczyciele, pedagodzy i wykładowcy - Polska

---