Tytuł: "Jan Pankiewicz. Jerzy Aleksandrowicz. Karol Jurkiewicz."

Autor: Julian Schübeler wg Józefa Buchbindera

---

Opis przedmiotu

Typ: rycina (kompozycja 3 portretów)

Technika: drzeworyt sztorcowy na papierze

Datowanie: 1900

Sygnatura: Rycina sygnowana na płycie u dołu kompozycji: po lewej stronie monogram wiązany "JB" i po prawej stronie "J. SZYBLER ryt" (!)

Hasło: portrety: Jan Pankiewicz (1816-1899) matematyk i pedagog / Jerzy Aleksandrowicz (1819-1894) botannik, profesor / Karol Jurkiewicz (1822-1908) przyrodnik, mineralolog, profesor

Pochodzenie: Z: Herbarz jubileuszowy "Biesiady Literackiej". Premium bezpłatne dla prenumeratorów za rok 1900. Warszawa: [Biesiada Literacka], 1900 (druk Warszawskiego Tow. Akcyjnego Artystyczno-Wydawniczego) s. 125

Nazwisko: Schübeler Julian/Buchbinder Józef/Pankiewicz Jan/Aleksandrowicz Jerzy/Jurkiewicz Karol

Wymiary: 187x160 mm (kompozycja)

Słowa kluczowe: [portret:Pankiewicz Jan]/[portret:Aleksandrowicz Jerzy]/[portret:Jurkiewicz Karol]

Numer katalogowy: i23722

---

Dodatkowe informacje

Uwagi:
Zachowana cała karta. Rycina bez artykułu - rycinie nie towarzyszył tekst w publikacji.
- Jan Pankiewicz (22.12.1816 Kopyłów powiat Hrubieszów/hrubieszowski - 28.04.1899 Warszawa) polski matematyk, pedagog, założyciel i kierownik szkoły realnej w Warszawie. Ukończył celująco szkołę średnią w Lublinie i w nagrodę wysłano go na koszt rządu na studia do Petersburga, gdzie uzyskał 1840 stopień kandydata nauk przyrodniczo-matematycznych. Po powrocie do kraju 1840 został nauczycielem matematyki w gimnazjum realnym w Warszawie (do 1854) oraz był wykładowcą geometrii wykreślnej 1848-1854 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Następnie pełnił różne, wysokie, funkcje w administracji oświatowej aż do przejścia na emeryturę 1873. W latach 1858-1868 był członkiem redakcji Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda. Założył 1874 prywatną czteroklasową szkołę filologiczną przekształconą potem w dużą i cenioną sześcioklasową szkołę realną; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 25 ss. 131-132.
- Jerzy Aleksandrowicz (właściwie Aleksa) (3.01.1819 Kumieciszki powiat Kalwaria/kalwaryjski - 13.01.1894 Warszawa) polski botanik, profesor Szkoły Głównej Warszawskiej (SGW) i Uniwersytetu Warszawskiego (UW), pionier jedwabnictwa w Polsce pochodzenia litewskiego. Gimnazjum ukończył w Sejnach 1839, zdobył stypendium rządowe i studiował w sekcji przyrodniczej wydziału fizyczno-matematycznego na Uniwersytecie Petersburskim, gdzie specjalizował się w botanice uzyskując tytuł kandydata nauk przyrodniczych 1843. Po powrocie do kraju osiadł w Warszawie, gdzie 1843-1860 był nauczycielem w szkole realnej, a od 1844 wykładał anatomię w Szkole Sztuk Pięknych, zaś od 1850 kierował od strony naukowej Ogrodem Botanicznym. Potem również prowadził wykłady w Akademii Medyko-Chirurgicznej, jako jej profesor 1860-1861. Potem został dyrektorem Ogrodu Botanicznego i profesorem botaniki, zarówno w SGW (1862-1869), jak i na UW (1869-1878). Po przejściu na emeryturę założył pierwszą w Polsce Szkołę Ogrodniczą 1879, która działała do 1886. W 1884 był współzałożycielem Towarzystwa Ogrodniczego w Warszawie, którego został prezesem, a potem został honorowym członkiem Towarzystwa. Interesował się pszczelarstwem i był jednym z pionierów jedwabnictwa w Polsce. Przyczynił się do powstania w Warszawie Towarzystwa i Muzeum Pszczelniczego. W 1887 został dyrektorem Muzeum Przemysłu i Rolnictwa. Czynnie brał udział w pracach redakcji Encyklopedii Rolniczej wydanej przez Muzeum Rolnictwa i Leśnictwa, Wielkiej Encyklopedii Powszechnej Ilustrowanej, "Wszechświata" i "Pamiętnika Fizjograficznego"; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 1 ss. 68-69 i inne materiały.
- Karol Jurkiewicz (13.05.1822 Wólka Zawieprzycka powiat Lubartów/lubartowski - 15.03.1908 Warszawa) polski przyrodnik, mineralog, profesor Szkoły Głównej Warszawskiej (SGW) i Uniwersytetu Warszawskiego (UW). Szkołę średnią ukończył w Lublinie, studia wyższe odbył jako stypendysta rządowy na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Petersburskiego, 1844 uzyskał stopień kandydata nauk. W latach 1844-1862 był profesorem w szkole realnej w Warszawie, od 1860 był profesorem w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie. Od 1862 adiunkt na Wydziale Przyrodniczo-Lekarskim SGW w Warszawie, od 1864 profesor nadzwyczajny, a od 1868 profesor zwyczajny, od 1869 pozostał na swej katedrze po przekształceniu SGW w Uniwersytet Warszawski, gdzie wykładał aż do przejścia na emeryturę 1879. Był także cenionym popularyzatorem nauki i tłumaczem licznych dzieł przyrodniczych. Redagował Wielką Encyklopedię Powszechną Ilustrowaną, a także czasopisma "Przyroda i Przemysł" i "Wszechświat" oraz "Pamiętnik Fizjograficzny". W 1884 był współzałożycielem Towarzystwa Ogrodniczego w Warszawie, którego był prezesem 1894-1899; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 11 s. 342.

O autorze: Julian Schübeler warszawski drzeworytnik czynny w latach 1865-1889, związany z "Tygodnikiem Ilustrowanym", dodatkowo rytował w 1874 dla "Kłosów" i w 1870 dla "Opiekuna Domowego" oraz w 1882 dla "Biesiady Literackiej", ceniony autor wielu drzeworytów; zob. Opałek 1949 ss. 62-63, Rudniewska (Słownik) ss. 118-119

---

Produkt przynależy do następujących kategorii:

• Działy tematyczne (ogólne)
• Grafika
• Grafika polska XIX w.
• Grafika tematyczna - portrety
• Technika wykonania / rodzaj obiektu
• drzeworyt sztorcowy (poprzeczny)
• drzeworyt
• Tematy (szczegółowe)
• architektura
• malarstwo polskie, rysunek polski
• portrety polskie okres
• portrety polskie zawody
• kompozycje (w tym wielowidokowe)
• postacie 19 wiek - Polska
• postacie 20 wiek (do 1945) - Polska
• matematycy - Polska
• nauczyciele, pedagodzy i wykładowcy - Polska
• naukowcy - Polska
• przyrodnicy - Polska
• urzędnicy - Polska

---