Tytuł: Merkuryusz Polski Ordynaryiny. Dzieje wszystkiego świata w sobie zamykający dla informacyey pospolitey. Gazeta tygodniowa. R. 6 (1938). Nr 38 (228) (7 sierpnia 1938) / Ignacy Paderewski (1860-1941) pianista, kompozytor, polityk

---

Opis przedmiotu

Notka wydawnicza: Warszawa: Julian Babiński; Władysław Zambrzycki, 1938

Oprawa: Oprawa wydawnicza broszurowa

Współautorzy/instytucja sprawcza: Redaktorzy Julian Babiński i Władysław Zambrzycki

Projekt okładki i ilustracje: Projekt okładki Julian Żebrowski

Strony: ss.970-1000

Wymiar bloku: 27 cm

Nakład: -

Waga: 0.060000

ISBN: -

Numer katalogowy: k57775

---

Dodatkowe informacje

Uwagi:
Na okładce: Julian Żebrowski: Ignacy Paderewski, którego obsiadły pijawki morżowe.
Numer zawiera m.in.:
- Julian Babiński: Ignacy Paderewski, którego obsiadły pijawki morżowe. W cyklu: Nasi Współcześni;
- Jerzy Braun: List do Francuzów.
Warszawski prorządowy konserwatywno-prawicowy tygodnik polityczny związany z Obozem Zjednoczenia Narodowego ukazujący się w latach 1933-1939 - R.1 (1933): nr 1 (5 grudnia 1933) - R.7 (1939): nr 39 (289) (3 września 1939). Wydawca Władysław Zambrzycki, od nr 2/1936 Julian Babiński, zaś od nr 17/1938 J. Babiński i W. Zambrzycki. Redaktor W. Zambrzycki, także J. Babiński lub Teofil B. Syga. Wydawany w zmieniających się formatach.
- Ignacy Jan Paderewski (6.11.1860 Kuryłówka pow. Lityń (Podole) - 29.06.1941 Nowy Jork) pianista, kompozytor, polityk. Początkowo muzycznie kształcony był przez nauczycieli domowych, od 1872 studiował w Instytucie Muzycznym w Warszawie głównie fortepian i kompozycję, studia ukończył w 1878, w latach 1882-1883 kształcił się w zakresie kompozycji w Berlinie, a od 1884 do 1885 w Wiedniu i ponownie od 1886 do 1888 u Teodora Leszetyckiego. Stale komponował od ca 1879, zaś od 1888 rozpoczął intensywną działalność koncertową w całej Europie, stale od 1891 w USA, potem też w Afryce Południowej (1912), Australii, Nowej Zelandii oraz na Hawajach (1904, 1927), na Kubie i w Ameryce Południowej (1911, 1917) stając się światowej sławy wirtuozem fortepianu odnosząc również sukces finansowy. Zamieszkał na stałe w Szwajcarii, długo też przebywał w Polsce i w USA. Poza wieloma utworami fortepianowymi skomponował nowatorską operę "Manru" w 1901. W 1910 był fundatorem pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie. W latach 1917-1919 członek Komitetu Narodowego Polskiego w Paryżu stając się głównym rzecznikiem i propagatorem sprawy polskiej w Europie i szczególnie w USA w tym wobec prezydenta T. W. Wilsona. Do kraju wrócił w grudniu 1918, zaś jego przyjazd do Poznania zainicjował powstanie wielkopolskie. W dniu 16.01.1919 objął funkcję prezesa rady ministrów i ministra spraw zagranicznych oraz delegata Polski (obok R. Dmowskiego) na konferencję pokojową w Paryżu. Dymisję złożył 9.12.1919, od stycznia 1920 przebywał w Szwajcarii, a od 1922 wrócił do działalności koncertowej, zaś od końca lat 20. stopniowo wracał do aktywności politycznej, w 1936 był współtwórcą Frontu Morges. W okresie wojny w latach 1939-1940 był prezesem Rady Narodowej RP, zaś w 1940 wyjechał do USA próbując uzyskać poparcie Polonii; zob. Polski słownik biograficzny (PSB) t. 24 ss. 795-803

---

Produkt przynależy do następujących kategorii:

• czasopisma
• design grafika użytkowa
• historia Polski
• polskie
• oprawy/okładki 1901-1944
• kultura - h. Polski
• międzywojnie 1918-1939 i okres do 1944/45

---